Tymianek 100 szt kapsułek

Zdjęcie poglądowe – rzeczywisty wygląd produktu oraz naklejka może się różnić od przedstawionego na fotografii

Zawartość : 100 kapsułek

• Sposób użycia: 2 - 4 kapsułki 2 x dziennie razem z posiłkiem popijać wodą, nie przekraczać dawki.
• Warunki przechowywania: Przechowywać w suchym , ciemnym miejscu niedostępnym dla dzieci.
• UWAGI : Nie przekraczać zalecanej porcji dziennej. Nie stosować u kobiet w ciąży , karmiących oraz dzieci do 7 roku życia.
• Produkt nie może być stosowany jako substytut (zamiennik) prawidłowo zróżnicowanej diety.

Tymianek pospolity – wygląd, pochodzenie, morfologia

Tymianek pospolity (Thymus vulgaris L.) jest wiecznie zielonym półkrzewem z rodziny jasnotowatych (Lamiaceae) o płożących się, rozgałęzionych, czerwonobrunatnych łodygach, które mają wysokość od 20 do 50 centymetrów. Roślina rośnie w krajach śródziemnomorskich, a uprawiana jest w Europie Zachodniej i Środkowej, w Azji Mniejszej, Syrii, Maroku, Kanadzie czy też w Stanach Zjednoczonych. Korzeń rośliny jest palowy, cienki, silnie rozgałęziony, drewniejący. Łodyga u podstawy jest natomiast zdrewniała, szarawo owłosiona, a do tego czterokanciasta i rozgałęziona. Liście ułożone naprzeciwlegle są małe, o krótkich, lecz wyraźnych ogonkach, odwrotnie jajowate, wydłużone, usiane gruczołkami olejkowymi. Brzeg liści jest silnie podwinięty ku dołowi. Kwiaty są drobne, różowe, rzadziej białe, zebrane w groniasty kwiatostan. Kielich jest zaś dzwonkowaty, a korona dwuwargowa. Tymianek ma cztery pręciki, z czego dwa są krótsze, oraz jeden słupek z długą szyjką i dwudzielnym znamieniem. Roślina kwitnie od czerwca do lipca. Owocuje natomiast od sierpnia do września. Owoc składa się z 4 rozłupek okrytych nieopadającym kielichem. Rozłupki są prawie kuliste i ciemne. Surowcem leczniczym jest ziele tymianku. Ścina się je na początku kwitnienia, a potem jeszcze raz lub dwa razy – w miarę jak roślina odrasta. Wysycha łatwo w temperaturze pokojowej. Jeśli suszy się je w temperaturze podwyższonej, to nie powinna ona przekraczać 35℃. Surowiec poddaje się czasami ocieraniu liści i kwiatów, dlatego ziele nazywa się tak zwanym otartym. Zapach ziela jest aromatyczny, a smak korzenny i gorzkawy.

Tymianek pospolity – działanie, właściwości, skład

W skład ziela tymianku wchodzą olejki eteryczne, głównie monoterpeny o charakterze fenoli, takie jak tymol i jego izomer karwakrol, oraz między innymi linalol, p-cymen, limonen, γ-terpinen. Skład olejku jest zmienny w zależności od pochodzenia surowca. Ponadto w roślinie występują kwasy fenolowe (np. kwas rozmarynowy), flawonoidy (glikozydy apigeniny, luteoliny, 6-hydroksyluteoliny), a także triterpeny (kwas ursolowy i oleanolowy).

Składniki czynne surowca zwiększają czynność wydzielniczą oskrzeli. Mechanizm działania polega na tym, że związki te upłynniają zalegającą w drogach oddechowych wydzielinę. Ułatwia to ruch nabłonka rzęskowego i wyjaśnia wykrztuśne działanie rośliny. Ponadto związki obecne w surowcu obniżają napięcie mięśni gładkich oskrzeli. Ziele tymianku ze względu na zawartość głównie tymolu ma także działanie antyseptyczne na błony śluzowe górnych dróg oddechowych. Wzmaga również wydzielanie soku żołądkowego i działa rozkurczająco na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego. Wyciągi z surowca stosowane zewnętrznie działają przeciwbakteryjnie, przeciwgrzybiczo i przeciwbólowo – wywołują rozgrzanie skóry oraz jej przekrwienie. W medycynie tymianek jest uznawany za roślinę „dobrą dla ducha”, ponieważ działa uspokajająco i przynosi ulgę w bezsenności. Surowiec służy do otrzymania olejku (Oleum Thymi) lub tymolu (Thymolum).

Tymianek pospolity – interakcje z lekami i ziołami

Brak danych klinicznych dotyczących interakcji ziela tymianku z innymi ziołami lub lekami.

Tymianek pospolity – skutki uboczne

Do działań niepożądanych związanych z przyjmowaniem tymianku można zaliczyć reakcje alergiczne, takie jak duszność, wysypka, obrzęki przełyku, twarzy i jamy ustnej, oraz objawy żołądkowo-jelitowe, np. nudności, wymioty i bóle brzucha. Przedawkowanie surowca ma działanie toksyczne dla organizmu i również powoduje u pacjenta nudności i wymioty.